تاکوفسکي: برسون در کار خود توانسته
هنر فيلمبرداري رو
به سطحي قابل مقايسه با ژانرها و فرم هاي هنري باستان برسونه
برسون بدجوري کله شقه
لوئي مال: برسون فکر مي کنه تنها کسي است که ميدونه چطور کارها رو انجام بده
و خودش رو تنها فيلمساز مهم ميدونه
دومينيک ساندا: احساس ميکنم که ياد گرفتم که در مورد همه چيز مُسر باشم و هرچيزي رو تجربه کنم
فکر کنم قبلا هم در وجودم اين مشخصه رو داشتم ولي حس ميکنم برسون بهم نشونش داد
پل شريدر: به نظرم خيلي دشواره يه فيلم مثل کارهاي برسون ساخت
چون به شدت سادگي در فيلمهايش در جريانه
که مثل يک دستورالعمل ساده است
اما به نظر ميرسه که انجامش آسان باشه
ولي هر وقت که يکي ميخواد ازش کپي کنه
همه چيز نقش برآب ميشه
راهي به سوي برسون
فيلم مردي که گريخت
لطفا بشينيد سرجاهاتون
بايد تمومش کنيم وگرنه ديگه (برسون) برنميگرده (حاضر به کنفرانس نميشه)
متوجه هستيد چي ميگم دوستان؟
متاسفم ولي راهش همينه
لطفا بنشينيد
فيلمبردار لطفا بشين
منظورم شمايي
در فستيوال کن
کارگردان پير هشتادو يک ساله فرانسوي, آقاي روبرت برسون
اجازه به يک کنفرانس خبري در مورد فيلم جديدش ميده
اين کارگردان معمولا از اجتماع دوري ميکنه
و حالا بعد از سال ها
اجازه ميده که ازش عکس و فيلم بگيرن
خب حالا ميخوايم کنفرانس رو براي فيلمي که الان ديديد آغاز کنيم فيلمي به نام پول
چه کسي سوال اول رو ميپرسه؟
متوجه نشدم که چرا همسرش اون رو ترک ميکنه
سوال شما خطاب به چه کسي است؟
من هم نفهميدم
عرض ميکنم که من هم متوجه نشدم
نه تنها من حتي خود همسرش هم متوجه نشده هيچکس نميتونه بفهمه
بحث در مورد فهميدن نيست بلکه در مورد احساس کردنه که درحقيقت اين دو يکي نيستند
آقاي برسون فيلم شما مورد پسنده من نبود اما ذهن رو مشغول ميکرد
سبک بسيار خاص شما باعث توصيف هاي نااميد کننده اي از جانب تماشاگران شده
اگر موافق اين موضوع هستيد پس چرا فيلمي ميسازيد که از جانب عوام نااميد کننده است؟ نظرتون چيست؟
آيا موافقيد که فيلم هاي نااميد کننده براي عوام تهيه مي کنيد؟
نااميدکننده
کدوم عوام؟؟
برسون براي مردم شناخته شده نيست
اما در محافل سينمايي
او معلم بزرگي محسوب مي شود
بخاطر سبک منحصر به فردش
که بهش ميگه سينماتوگراف
که تنها براي تمايز آن از ساير فيلم ها نام گذاشته شده
براي ما دانشجويان فيلم
فيلم هاي برسون يک شگفتي عظيم بود
شبيه هيچ چيز از مطالعات ما نبود
سبک او با نبوغ شگرفي مشخص مي شود
شايد شيطان 1977
- ميدوني کجا داري ميري؟ - آره
- کجا؟ - خونه اش
- اون که خونه اي نداره - يه اتاق گرفته
- پدر و مادرت ناراحت ميشن - نميتونم کاريش کنم
انقدر دوستش داري؟
تو تنها کسي هستي که دوستش دارم مايکل
با او بودن عشق خالص نيست چيز ديگه ايه
حالا چي شده؟
نميدونم ازم خواسته ساعت پنج اينجا باشم حالاهم که اينجام
شايد نياد
اومدش
ما اين سبک رو نه تنها در فيلم هاي سياه و سفيد قديمي او
بلکه در جديدترين فيلم هايش در مورد نسل خودمان ديديم
تصميم گرفتيم در موردش تحقيق کنيم
اما برسون علاقه اي به بودن جلوي دوربين نداره
سال هاست که امتناع ميکنه و تلفني بهمون اطلاعات ميداد
خيلي ها در مورد برسون اطلاعاتي ندارند
سال 1901 متولد شده البته او ادعا ميکند که شش سال بعد از اين تاريخ بدنيا آمده
پس از تحصيلات کلاسيک, به عنوان نقاش و عکاس مد کار کرد
در سي سالگي به سمت سينما رفت
چندين فيلمنامه نوشت و يک کار کمدي کوتاه را کارگرداني کرد
که (فيلم کوتاه کمدي) هرگز يافت نشد
به عنوان يک زنداني جنگ, ايده اي به ذهنش رسيد
که اولين فيلمش در سال 1943 شد
1945
1951
1956
يادم مياد که کار کردنش رو ميديدم
که همزمان هم ساده بود هم غيرقابل درک
در مجموع هيچکس نمي فهميد که داره چيکار مي کنه
براي مثال , يه سکانس ساده رو 50 بار تکرار ميگرفت
و واقعا کسي نميدونست که چرا 50 بار تکرار ميکرد
اما الان که خودم فيلم مي سازم کاملا درک ميکنم
چون گاهي اوقات براي خود من هم اتفاق مي افته
گاهي اوقات کارگرداني ميکنم
گروه طوري بهم نگاه ميکنه انگار که ديوانه ام
چون دنبال يه چيزي ميگردم که خودمم نميدونم چيه يا وقتي پيداش ميکنم نميتونم چطور توصيفش کنم
و فکر ميکنم که روش برسون هم همينطور بود يعني در جستجو بود
و فکر نميکنم که زماني که کار ميکرد خودش هم ميدونست داره چيکار ميکنه
بخاطر همين هم بود که بعضي اوقات مورد انتقاد قرار ميگرفت
انتقادهايي که بخاطر مبالغي که روي فيلمهاش خرج ميکرد, که بيش از حد بودجه بود
اما به اين دليلِ بود که او تنهايي جستجو ميکرد و اين جستجو کردن ها هم تنها متعلق خودش بود
و سرانجام پيداش مي کرد
اما هميشه مرموز بود
و فکر نميکنم که اين چيزي باشه که خودش از قبل در موردش بدونه
برسون با جيب بر کشف شد
بيشترين تاثير رو روي ما داشت چون که براي ما او يک نمونه بود
او نمونه بارز شخصي بود که از سينماي تجاري امتناع ورزيد
کسي که سينما خالص را ميپرستيد
و از بين همه کارگردانان فرانسوي کسي بود که فيلم هاي هنري و تجربي را ساخت
کسي بود که از اول تا آخر فيلم کارِ خودشه
و تماميت فيلم رو به تصوير مي کشيد
به همين دليل همه ما او رو به شدت تحسين مي کنيم
انکار نميکنم که که فيلمهاي اشخاصي مثل
تروفو, گدار, شابرول, رومر تاثيري از کارهاي برسون نداشته باشه
حتي فيلم هاي من, تصور ميکنم که
اگه بشه گفت برسون بيشترين تاثير روکارهاي من داشته
بي شک چراغ (راه) ما بوده
برسون کسيه که ما تحسينش ميکنيم و دوست داريم که شبيه او باشيم
1959
1962
تو مسکو زمان دانشجويي ما در مورد سينماي غرب تحقيق ميکرديم
اما من به موضوع ديگه اي که خودم از آرشيو فيلم
انتخاب ميکردم علاقه داشتم
مجذوب ژاندارک شده بودم که
کاملا آزاد و مستقل
از تماشاي مخاطبان بود
آزاد به معناي اينکه
فيلم اتفاقي از يک نمايش نبود بلکه قطعه اي از طبيعت و قطعه اي از خود زندگي بود
ميتوني تماشاش کني ميتوني نکني
ميتوني به عنوان يک قطعه هنري بهش نگاه کني يا اصلا هنر حساب نکني
چنين آزادي
از نظر يک تماشاگر يا منتقد در کار او
براي من هميشه به عنوان يک نماد باقي ميمونه
احساس ميکنم که خيلي به برسون نزديک هستم
از بين تمام هنرمنداني که به دنبال سادگي و عمق هستند
او يکي از معدود کساني است که کار خود را ميکند
و اين مهمترين است
همه ما به دنبال سادگي هستيم
همه هنرمندان فکور به دنبال سادگي هستند
اما تعداد معدودي بهش مي رسند
برسون جزء معدود افراديه که به اون رسيد
1966
1967
1969
زماني که با برسون کار مي کردم
چيزهايي وجود داشت که که برام غيرعادي بود
و خيلي کنجکاو ميشدم
مثلا صدايي که مجبور بودي ازش استفاده کني
کاري که با صداي شما انجام مي داد
کاري که با وجوديت شما انجام مي داد
فکر ميکنم که در حال جستجو و تحقيق بود
بعدا تصميم گرفتم که مثلا تعادل و کنترل خودم رو از دست بدم
مثلا تو جهت هاي مختلف دور خودم ميچرخيدم انگار که داشتم مي رقصيدم
با اينکار انگار هوشياريت رو از دست ميدي
و احساس سبکي ميکني
کار کردن با برسون دقيقا همين حالت رو داشت
هرلحظه و هر روز مثل همين بود
بعد با خودت فکر ميکني ميگي اگه تونسته ذهنت رو از هر افکاري خالي کنه
"اينکارو کنم؟ اونکارو کنم؟" "چطوري اصلا بايد انجامش بدم؟"
و باقي سوالات
مثلا وقتي با يکي صحبت ميکنم به چشمهاش خيره ميشم
اما او همش مي گفت
مرتبا تکرار ميکرد که بايد به گوش طرف نگاه کنم
هميشه به گوش نگاه کنم
و بطور کلي اين به گوش نگاه کردن کل چيزهارو عوض ميکرد و احساس عجيبي داشت
برسون در کارش
جزئي ترين جزئيات رو هم محاسبه مي کند
بعد از کار کردن با برسون
ادامه دادن به عنوان يک بازيگر کار رو سخت ميکرد
به عبارت ديگه شما عادت به بيان نداريد
همش تمايل به سرکوب داريد
و وقتي فيلمهاي ديگه اي کار ميکنيد
معمولا انتظار ميره که در بازي اغراق کنيد
دقيقا مثل تمام چيزهايي که در زندگي است
براي بدست آوردن چيزي بايد چيز ديگه اي رو از دست داد
1971
1974
1977
1983
برسون در چهل سال تنها 13 فيلم ساخت
فيلمهايش جايزه هاي زيادي را در فستيوال ها برد
اما تماشاگرهاي اندکي رو جذب کرد
حتي بعضي از فيلم هايش ورشکستگي رو براي تهيه کننده ها به ارمغان آورد
سلام, شرکت شکوه رو گرفتم؟
عصرتون بخير, ميتونيد من رو به اتاق آقاي برسون وصل کنيد لطفا؟
باشه بعدا تماس ميگيرم ممنون خداحافظ
سبـــــــک
برسون علاقه اي به صحبت درباره فيلمهايش رو نداشت
اما چند سال پيش کتابي رو منتشر کرد
که در مورد يادداشت هايي در مورد سبک او بود
يادداشت هايي که سالها انباشته شده بود
يادداشت هايي در باب فيلمبردار
از خطاهاي انباشته شده و باطل خلاص شويد
قدرت من را بشناسيد و حفظ کنيد
سينما از ابتدا شروع نشده و همه چيز بايد زيرسوال برود.
دوربيـــــن
لانسلوت
دوربين برسون همه چيز را نشان نمي دهد
ما فقط جزءهايي از يک کل را ميبينيم
اينجا مسابقات برگزار ميشن
تنها با چند شات از پرچم, پاهاي اسب ها و نيزه
هرگز کل (مسير) رو نميبينيم
شات ها تنها قسمت هاي مهم و ضروري رو نشان مي دهند
از تصاوير ناچيز استفاده کنيد
تا عوام براي حدس زدن کليت, عادت کنند
وقتي تنها بخشي از يک کل را به آنها مي دهيد
باعث مي شويد که تماشاگرها شروع به تصور کردن کنند و باعث حرکت آنها ميشويد
بازيـــگري
لانسلوت
گوئنيوار
تو زنده اي و اينجايي
ديگه هيچ چيز نميتونه تو رو از من بگيره
براي ما در بريتني ديگه هيچ چيز نمونده
ديگه نميتونم صبر کنم بهم بگو
دوستت دارم
دوباره بگو
دوستت دارم, بايد باور کني
باور ميکنم
اما چي شده؟ دستت رو بهم بده
اوني که(دستي که) از من پنهان ميکني
انگشتت خاليه
بايد انگشتر من دستت باشه
حرف بزن, داري من رو ميترسوني
جام رو ديدم
جام رو؟
يک شب, به يک عبادتگاه ويران شده پناه بردم
صدايي منو تهديد کرد و من رو به خيانت و فريب متهم کرد
هنوز صداش رو تو گوشم ميشنوم
رويا ديدي
ديگه نميتونم عاشق تو باشم
با شمشير کشيده شده ام به خدا سوگند خوردم
اينکارو کردي؟
آره
براي اينکه خدا صداي تو رو بشنوه بايد از عهد ديگه اي خلاص شي
از تو ميخوام که من رو از اون عهد عفو کني
هميشه خودم رو به تو بخشيدم
و تو هم قبول کردي
در فيلمهاي برسون هيچ بازيگري-ه مرسومي وجود نداره
حتي احساساتي ترين موقعيت ها هم
بصورت يکنواخت و با صورتي تهي اجرا ميشود
گويا که اين آدم ها با خودشون صحبت ميکنند
برسون هيچوقت با بازيگران حرفه اي کار نکرد
از نظر او آنها به تئاتر تعلق دارند
او فقط از تازه کارها استفاده مي کرد
و بهشون ميگفت مدل
او اغلب باعث مي شد که ساعت ها تمرين کنند
تا ديالوگ هاي خود را بدون تکرار اجرا کنند
بازيگر نه (کارگرداني بازيگر به هيچ وجه).
نقش بازي کردن ابدا (مطالعه بر روي نقش ها ابدا)
عملکرد هم ابدا
اما (نحوه) استفاده از مدل ها, (بايد) ماخوذ از زندگي واقعي باشه
(مدل) بودن به جاي (بازيگر) ديده شدن
اهداف مدلهاي خود را کاملاً سرکوب کنيد
دوربين خود را تا زماني که هيچ ادا و اصولي (از قبل تعيين شده/يا ناگهاني) به ميان نيايد بر روي صورت ها حرکت دهيد
فيلمسازي از حرکات دروني ساخته شده که قابل لمسه
مدل ها: حرکت از بيرون به درون
بازيگران: حرکت از درون به بيرون
حرکـــت / تــنش
مردي که گريخت 1956
بعد از سه هفته
و کار کردن با کمترين صدا
موفق شدم که تخته چوبي عمودي رو جدا کنم
اما هنوز از بالا و پايين
توسط يکسري از ميخ ها بهم چسبيده که قاشق من رو هم خم کرده
براي اينکه بتونم اون قسمت رو بشکنم
به يک قاشق ديگه براي فشار آوردن به قاب نياز دارم
کتاب مقدس؟
چقدر خوش شانسم
معجزه است
از ديروز همه چيز تغيير کرده
ساکت شيد, صحبت نباشه
خب منم خوش شانسم
قاب رو شکستم ولي بيشتر از اونچه انتظار داشتم
تونستم که تکه هاي شکسته رو سرجاش بزارم
بنظر ميرسه که برسون عمدا تنش رو برداشته باشد
(چون) عنوان فيلم (مردي که گريخت) عملا پايان رو براي ما آشکار مي کند
اکشن اندکي دارد و رويداد تماشايي هم (در فيلم) رخ نمي دهد
تکرار هاي زيادي وجود دارد
ريتمي يکنواخت حاکم است
و زنداني چيزي را که در حال نشان داده شدن است را توصيف مي کند
حتي از موسيقي هم براي ايجاد تنش استفاده نمي شود
اين سبک خام و اغلب سرد و بدون صميميت بنظر مي رسد
تنش سرکوب مي شود و احساسات هم سرکوب مي شود
با اين حال تنش و احساسات قابل لمس است
شما بايد به صورت مکانيکي چيزها را بگوييد
اما زماني که به صورت مکانيکي صحبت مي کنيد
تغييري درون شما اتفاق مي افته, و يه گردشي درون شما ايجاد ميشه و اين مکانيکي (بودن) رو زنده مي کنه
خيلي شبيه به يک پيانيست بزرگ ميمونه زماني که پيانو ميزنه
نه يک هنرمند, يک پيانيست بزرگــــــ مثلا ليپاتي
ليپاتي احساسات رو با خويشتن داري و نظم و قاعده منتقل مي کنه
که توسط مهار احساسات حتي سرکوب آن و حتي نظم بخشيدن دوباره آن
احساساتي رو بيشتر مي کنه
که هيچ هنرمندي تاکنون به آن دست نيافته
خب اينها دقيقا شبيه
مهار کردن و مکانيکي صحبت کردن
با مقاوت در مقابل احساسات
احساسات را توليد کنيد
حوضچه را براي گرفتن ماهي خالي کنيد
سلام, امکانش هست من رو به اتاق آقاي برسون وصل کنيد؟
برسون؟؟ - بله
يک تئـــوري
کارگردان و نويسنده آمريکايي, پل شريدر
در 26 سالگي کتابي به نام
سبک متعالي در فيلم را نوشت
که در آن فيلم هاي برسون را مورد تحليل قرار داد
من در يک محيط مذهبي تحصيل کردم
که در آن فيلم هايي که مي ديديم توسط کليسا کنترل مي شد
خب طبيعتا همين محرکه علاقه به فيلم ديدن درون من شد
فکر ميکردم فيلمها کاملا سکولار هستند
نوعي سرگرمي ممنوع
و زماني که دانشجو بودم فيلم خاطرات کشيش روستا رو ديدم
براي من شگفتي عظيمي بود
که فهميدم فيلم ها هم ميتونن در مورد موضوعات مذهبي
که خود من درونش رشد کرده بودم, بحث کنند
برسون يک کاتاليزور جادوييه ...
براي بخش ممنوعه درونم از زندگي ام و همينطور بخش کليسا و مذهبي ام
؟Nos podrيa hablar mلs...
ميتونيد از جنبه هاي مذهبي که از برسون مي شناسيد بيشتر واسمون صحبت کنيد؟
خب او مسيري رو مشخص کرد
مثل مسيري به سمت يک باغ
و اگه اين مسير رو دنبال کنيد و چيزهايي که بهتون نشون ميده رو ببينيد
در نهايت به يک نقطه اي مي رسيد
چشمانتون به يک ژرفاي عميقي باز ميشه و همينطور احساسات معنوي رو کسب مي کنيد
و همين سبکي متعالي است
اين سبک متعالي در سه سطح متفاوت بيان شده
اولي تفريحي دقيق از يک زندگي روزمره
که بيننده اين احساس رو مي کنه هيچ اتفاقي رخ نخواهد داد
ميدوني دنيا و صحنه هاي روزمره بارها و بارها
معمولا شما همان چيز رو دو يا سه بار مي شنويد و مي بينيد
شخصي(کاراکتري) کاري رو انجام ميده شما داري ميبيني اون يه چيزي داره مي نويسه
و بعدش مي شنويد که داره(در مورد نوشته اش) توضيح ميده
اين احساس بهتون دست ميده که قرار نيست اتفاقي (در فيلم) بيافته
که همه اينها قطعات کوچکي از زندگي روزمره هستند
با اين حال هميشه يک نوع سرنخ وجود داره
که نشان ميده اتفاقاتي در حال وقوعه
شايد يکم موسيقي اينور و اونور وجود داشته باشه
احساس ناميدي
احساس غيرطبيعي بين خيره شدن هاي سرد و خالي شخصيت ها
و چهره هاي انتخاب شده
تنش درونش وجود نداره
و شما دقيقا نمي فهميد که آن تنش از چه چيزي تشکيل شده است
و بعد در يک لحظه مهم
هم در فيلمهاي برسون هم در ازو
اين تنش منفجر ميشه
و يک لحظه مهم وجود داره که
انگار يک ميدان نفتي جادويي داريد
و ناگهان بدون هيچ هشداري به آتش کشيده ميشه
در فيلمهاي ازو معمولا به شکل اشک هستند
اما در فيلمهاي برسون انفجاري از هيجان است
مثل پايان فيلم جيب بُر
که ميگه خيلي زمان برد تا بهت برسم
و آن ظهور ناگهاني هيجان, بيننده را شگفت زده ميکند
و بعد از اون دوباره آرامشه مياد
که اين آرامش با نمادي دنبال ميشه
مثل سوزانده شدن بر اون ستون چوبي در فيلم ژاندارک
يا صليب در خاطرات کشيش روستايي
که نشون دهنده همونه
سوزانده شدن در ژاندارک برسون
به ما ميگه که مسيحيت براي ساخت صليب چند صد سال زمان نياز داشت
به گونه اي که الان يک صليب مي بينيد
از ارزش نمادين بالايي برخورداره
و همين باعث ميشه که چيزي رو احساس کنيد
اين ارزش از طريق الهيات
براي چند نسل توسعه يافته
و او(برسون) ميگه که من اينکارو در يک ساعت و نيم در يک فيلم ميکنم
و (ميگه) من ميخواهم يک نماد براي شما باقي بزارم که همان چوبه آتش زدن ژاندارک است
و ميخواهم اون چوبه همان حس صليب را به شما بدهد
من به شما همان احساس صليبي را وارد ميکنم
ايا هرگز برسون در مورد ديدگاه شما در مورد کار او
اظهار نظر کرده است؟
فکر ميکنم وقتي نسخه اي از اون کتاب رو براش ارسال کردم
که اون زمان داشتم روي يک کتاب ديگه و چند تا مقاله کار ميکردم
يه يادداشت خوب واسم فرستاد که
نوشته بود ايده هام جالب هستند, شايد درست باشند
اما فکر ميکنم به اندازه کافي مرد باهوشيِ
حتي اگه دربارش بتونه صحبت نمي کنه
آيا شخصا با ايشون صحبت کرديد؟
سالها پيش براي مجله فيلم
باهاش مصاحبه کردم
که اتفاقا مصاحبه هم در همون مجله چاپ شد
و يکم مصاحبه عجيب غريبي شد چون من يک سري سوال هاي جدي ازش پرسيدم
او هم يه سري جواب هاي جدي داد
اما (سوال و جواب) باهم مطابفت داشت
من ميخواستم يه سري سوال بپرسم
اونم ميخواست جواب هايي رو بده
هر دو کار خود را انجام داديم
اما به سوال ها جوابي داده نشد
يحتمل, رابرت برسون مصاحبه شده توسط پل شريدر
حضوري وجود دارد که من اسم آن را خدا ميگذارم اما نميخواهم زياد نشان اش دهم, ترجيح مي دهم باعث شوم مردم حس اش کنند
روبرت برسون, مصاحبه شده توسط پل شريدر
روايـــت هـا
يک کشيش جوان روستايي توسط رنجي مذهبي خرده ميشود
(در نهايت) با پذيرفتن مرگ آرامش مي يابد
يک مرد محکوم سعي مي کند از زندان فرار کند
و به لطف پشتکار و شانس موفق مي شود
ژاندارک در برابر فشار زياد مقاومت مي کند
او متقاعد شده است که خدا او را انتخاب کرده
مرگ در کنار چوبه دار در معرض تسکين اوست
آنها داستاني از رنج و تطهير هستند
شخصيت ها در نهايت به رستگاري مي رسند
پذيرش سرنوشت به آنها اجازه مي دهد خود را آزاد کنند
در آخرين فيلم هاي برسون چيزي تغيير مي کنه
دختر جوان پاسخي از دنياي ظالمانه نمي گيرد
و تصميم مي گيرد که بميرد
مرد ميخواهد بداند که بخاطر خودکشي همسرش
مقصر است يا خير
در دنيايي که عشق او را محکوم مي کند
و جهاني بدون انسانيت
لانسلوت چاره اي جزء مرگ ندارد
يک دانش آموز دليلي براي زنده ماندن نمي يابد و
سرانجام اجازه مي دهد به او شليک کنند
بنظر مي رسد صداها محزون تر هستند
فيلم ها هميشه با مرگ يا خودکشي به پايان مي رسيد
شايد شيـطان 1977
کجا ميريم؟
هرکجا که تو بخواي. اينور اونور؟
فکر مي کردم تو همچين زماني افکار عالي خواهم داشت
بايد بهت بگم ...
ســـوال
عصر بخير آقاي برسون؟
عذر ميخوام که در اين زمان مزاحمتون شدم
اما مخواستم بپرسم امکانش هست فردا کمي وقتتون در اختيار ما بزاريد؟
همونطور که قبلا در پاريس در موردش صحبت کرديم
نه, امروز صبح فيلم رو ديدم
بله براي ما ....
ميخواهيم دو يا سه تا سوال کوتاه ازتون بپرسيم
باشه فقط يک سوال
تيم مونتي پيتون هم از راه مي رسه
در همين حال, در سمت راست پله ها
فستيوال جذابيت هاي خودش رو آشکار مي کنه
خانم ها و آقايان
مفتخرم که جايزه بهترين کارگردان را
به برسون تقديم کنم
براي فيلم پول
آقاي برسون وقتي فيلم هاي شما را مي بينم
اين احساس به من دست ميده که فيلمها حاوي سيرتي نسبتا تاريک هستند نوعي بدبيني
حتي در فيلم هاي اخير شما
اين سيرت و اخلاق تاريک تر هم مي شود
بنابراين بنظر مي رسد که تضادي
بين اين بدبيني و زيبايي فرم وجود داشت باشد
بزار يک چيزي بهت بگم
شما بدبيني را با روشن بيني اشتباه گرفتي
روشن و شفاف بودن به معني بدبين بودن نيست
درسته
در مورد سيرت و اخلاق هم, اين مسئله بزرگيه
چيز تاريکي در مورد سيرت وجود نداره
دو چيز متفاوت هستند
بنظرت تراژدي يونان هم بدبينه؟
پس مسئله روشن بيني و شفافيته؟
براي من شفاف تر از بدبين به نظر ميرسه
هيچوقت نگفتم که قرار چه اتفاقي بيافته
تنها به سادگي چيزي که ديدم رو ضبط کردم انتخاب موضوعاتي که از اين دوره نيست, مشکله
جهان به طور جدي تهديد شده
بهتره از روي شفافيت ببينيد نه بدبيني
پس شما خود را بدبين نمي بينيد؟
نه, جستجوي زيبايي و جستجوي شفافيت و روشن بيني
مغاير هم نيستند
من به هيچ وجه تناقصي نمي بينم
اما زيبايي در فيلمسازي بايد جديد باشد
سينما يک شکل هنري است
زيرا تمام هنرها زيبايي خود را دارند
شما بايد از دو ابزار خارق العاده ترکيب شده
يکي دوربين و ديگري نگاتيو
استفاده کنيد تا چيزي رو صفحه نمايش بنويسيد
و بايد جديد باشه, چون ابزار جديد ميشن
شما بايد از ابزار هاي جديد
چيز جديدي بسازيد
و اگر بخواهيم آرمان زيبايي را براي چيزها و افراد
به طور کلي آرزو کنيم ، اين جديد بودنِ بايد زيبا باشد
آيا در طول حرفه خود تغيير کرده ايد؟
اميدوارم
اين فيلم آخر چيز جديدي درونش نهفته حداقل براي من اينطوره
هر دو از يک تصميم براي متمرکز کردن سريع و تازه و
همينطور حسي از آزادي دراومده خودجوش و آزاد
اينکارو ميکنم چون که حسش ميکنم پس انجامش ميدم
اگر هم خوب نشد که مهم نيست
اما اگه خوب شد که عاليه
اينجوري کار ميکنم
متاسفانه مخاطب, سينماگرها و سينماروها
ترجيح ميدهند که تئاتر فيلمبرداري شده را ببينند
اونا ميخوان کل يک شخص رو ببينند
نه فقط دستاشون , يا چهره ها و يا آرنج ها و پاها
وقتي از يک خيابان رد ميشم پاهايي رو ميبينم که قدم ميزنن
پس درنگي از نشان دادن پاها نميکنم
عموم مردم زيبايي آن پاها را
يا شخصي را که کم کم (به قاب) مي رسد تا زماني که به طور کامل
در تصوير باشد را نمي بينند
آنها نمي بينند يا بهتر بگويم حس نمي کنن
آنها منتظر ديالوگ توضيح دهنده ميمونن اما ديالوگي نخواهد بود
آنچه صحنه را توضيح مي دهد
ترکيب تصوير و صداست
آيا مخاطبان سبک شما را درک مي کنند؟
نه در صورت نگاه کردن فيلمهايي که
تئاتري باشند, در اين صورت درک نمي کنند
آنها ميخوان بازيگراني رو با ديالوگ گفتن هايي با صداي زير و بم
و روايتگونه ببينند
اگر نمايش و بازيگر مشهوري در ميان نباشه با يک پوچي و خلاء روبرو ميشوند
درکشون ميکنم
اما سينما بايد تکامل پيدا کنه هميشه در اين وضع باقي نميمونه
سينما مي تواند باشکوه باشد
بايد تکامل پيدا کنه, همين و بس
- ميتونم يک سوال ديگه بپرسم؟ - نه, کافيه
براي فيلمسازان جوان توصيه اي داريد؟
با يک نقل قول از استاندال به اين مصاحبه پايان ميدم
"اين هنرهاي ديگري است که نوشتن را به من آموخته است".
و آندره تارکوفسکي براي فيلم نوستالژيا.
سکوت؟؟؟
عجب گردهمايي اي؟
خيلي ممنونم
ترجمه اي از يک ابـــله